Zespół preekscytacji - WPW

Zespół preekscytacji (WPW, Syndroma Wolff-Parkinson-White, Zespół Wolffa-Parkinsona-White'a) jest zaburzeniem przewodzenia serca. WPW występuje gdy impuls elektryczny w sercu szerzy się bezpośrednio z przedsion­ków na komory z pominięciem węzła przedsion­kowo-komorowego i pęczka Hissa, a przez pęczek dodatkowy (pęczek Kenta).

Zespół Wolffa-Parkinsona-White'a w elektrokardiogramie widoczny jest jaki skrócenie odcinka PR oraz poszerzeniem zespołu QRS, spowodowanym pojawieniem się na ramieniu wstępującym QRS fali delta. W zespole WPW jedna z ko­mór zostaje pobudzona wcześniej, stąd nad dru­gą zwrot ujemny może być opóźniony

Rozpoznanie zespołu preekscytacji

Zespół WPW jest rozpoznawany w badaniu EKG. Szczegóły zaburzeń przewodnictwa można uzyskać w badaniu EKG pęczka Hissa. Z zespołem WPW związane jest występowanie częstoskurczów, a także może być przyczyną przewodzenia zwrotnego (reentry phenomenon).

Leczenie zespołu preekscytacji

W chirurgicznym leczeniu WPW wykonywany jest zabieg ablacji, który polega na przecięciu dodatkowego pęczka (pęczka Kenta). Dla zapobiegania częstoskurczom podawany jest propranolol, przy czym żadne ze znanych leków nie są w stanie całkowicie usunąć arytmię serca.

Żaneta Malec

Bibliografia:
1. "Choroby wewnętrzne", Andrzej Szczeklik, wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków
2. "Interna Harrisona", Fauci, Braunwald, Isselbacher, Wilson, Martin, Kasper, Hauser, Longo, wyd. Czelej, Lublin
3. "Choroby wewnętrzne", Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa
4. "Interna", Włodzimierz Januszewicz, Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa

Komentarze artykułu

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu. Skomentuj jako pierwszy!