Zespół chorego węzła zatokowego

Zespół chorego węzła zatokowego (Sick sinus syndrome. Syndroma bradycardia - tachycardia) to polega na zaburzeń rytmu i przewodnictwa serca ze znaczącym zwolnieniem rytmu węzła zatokowego (poniżej 60/min). W zespole tym mogą pojawić się objawy niedokrwienia mózgu, wywołane krótkotrwałą asystolią serca lub komór (zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa).

Przyczyny zespół chorego węzła zatokowego

Do zespołu chorego węzła zatokowego może dojść w wyniku:
- zwyrodnieniowego, zapalnego lub niedokrwiennego uszkodzenia węzła zatokowego
- niemiarowości w pozostałych odcinkach chorobowo zmienionego układu bodźcotwórczego i przewodzącego.

Objawy zespół chorego węzła zatokowego

Najważniejszym objawem zespół chorego węzła zatokowego jest zwolnienie lub zahamowanie powstawania pobudzeń w węźle zatokowym nawet w próbie wysiłkowej i po atropinie.

Inne objawy towarzyszące zaburzeniu to:
wędrowanie rozrusznika
- napadowe migotanie przedsionków
- częstoskurcze
- zahamowanie zatokowe,
- ekstrasystole komorowe
- zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego
- może dojść również do krótkotrwałej asystolii serca (a w jej wyniku do niedokrwienia mózgu)

Leczenie zespół chorego węzła zatokowego

Leczenie objawowe:
- stosowanie antybiotyków w przypadkach zakażenia bakteryjnego
- zwalczanie niedokrwienia serca (np. w chorobie wieńcowej i zawale serca)
- opanowanie choroby reumatycznej

Farmakoterapia objawowa opiera się na zastosowaniu glikokortykoidów, atropiny lub preparatów belladony.

Nadpobudliwość serca możemy zwalczać lekami antyarytmicznymi tylko po wszczepienie sztucznego rozrusznika serca. W przeciwnym razie nasili się bradykardia i zaburzenia przewodnictwa.