Zahamowanie zatokowe

Zahamowanie zatokowe (Sinus arrest) to nagłe brak bodźca w węźle zatokowym przy braku podjęcia czynności bodźcotwórczej przez ośrodki niższego rzędu, co prowadzi do występowania przerw w pracy serca. Na wykresie EKG występuje przerwa w powstawaniu pobudzeń, która nie jest wielokrotnością podstawowych odstępów PP
(w przeciwieństwie do bloku zatokowo-przedsionkowego).

W zależności od czasu trwania zahamowanie zatokowe wywołuje albo tylko uczucie przerwy w pracy serca (czasami kilkadziesiąt sekund) i chwilowy zawrót głowy, albo też objawy zespołu Morgagniego-Adamsa-Stokesa. Rytm zatokowy powraca samoistnie lub włącza się zastępczy rytm węzłowy (rytm pozazatokowy).

Przyczyną zahamowania zatokowego

Przyczyną powstawania zahamowania zatokowego może być:
- odruchowo wzmożone napięcie nerwu błędnego,
- ucisk zatoki szyjnej,
- działanie niektórych leków antyarytmicznych,
- nagły wzrost stężenia potasu we krwi.

Zahamowanie zatokowe może występować również w przebiegu organicznych chorób serca, zespołu chorej zatoki i niemiarowości bezładnej.

Leczenie zahamowania zatokowego

W leczeniu zahamowania zatokowego podaje się atropinę. Czasami konieczne jest stosowanie elektrostymulacji serca.

Żaneta Malec

Bibliografia:
1. "Choroby wewnętrzne", Andrzej Szczeklik, wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków
2. "Interna Harrisona", Fauci, Braunwald, Isselbacher, Wilson, Martin, Kasper, Hauser, Longo, wyd. Czelej, Lublin
3. "Choroby wewnętrzne", Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa
4. "Interna", Włodzimierz Januszewicz, Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa

Komentarze artykułu

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu. Skomentuj jako pierwszy!