Zahamowanie zatokowe

Zahamowanie zatokowe (Sinus arrest) to nagłe brak bodźca w węźle zatokowym przy braku podjęcia czynności bodźcotwórczej przez ośrodki niższego rzędu, co prowadzi do występowania przerw w pracy serca. Na wykresie EKG występuje przerwa w powstawaniu pobudzeń, która nie jest wielokrotnością podstawowych odstępów PP
(w przeciwieństwie do bloku zatokowo-przedsionkowego).

W zależności od czasu trwania zahamowanie zatokowe wywołuje albo tylko uczucie przerwy w pracy serca (czasami kilkadziesiąt sekund) i chwilowy zawrót głowy, albo też objawy zespołu Morgagniego-Adamsa-Stokesa. Rytm zatokowy powraca samoistnie lub włącza się zastępczy rytm węzłowy (rytm pozazatokowy).

Przyczyną zahamowania zatokowego

Przyczyną powstawania zahamowania zatokowego może być:
- odruchowo wzmożone napięcie nerwu błędnego,
- ucisk zatoki szyjnej,
- działanie niektórych leków antyarytmicznych,
- nagły wzrost stężenia potasu we krwi.

Zahamowanie zatokowe może występować również w przebiegu organicznych chorób serca, zespołu chorej zatoki i niemiarowości bezładnej.

Leczenie zahamowania zatokowego

W leczeniu zahamowania zatokowego podaje się atropinę. Czasami konieczne jest stosowanie elektrostymulacji serca.