Zapalenie tarczycy Hashimoto (wole limfocytarne, choroba Hashimoto)

Zapalenie tarczycy Hashimoto (wole limfocytarne, choroba Hashimoto, przewlekłe limfocytowe zapalenie tarczycy) (Thyfooiditis Hashimoto Struma lymphomatosa) należy do zapaleń przewlekłych tarczycy o podłożu immunologicznym. Zmiany chorobowe mogą równomiernie obejmować cały narząd lub ograniczają się do części tarczycy. W swoim przebiegu początkowo jest niezauważalna występuje niezależnie od wieku i płci, jednak częściej na ten typ zapalenia tarczycy chorują kobiety między 40 a 50 rokiem życia. W późnym okresie swojego rozwoju choroba Hashimoto prowadzi do zmniejszenia wymiarów tarczycy i jej zwłóknienia doprowadzając do przewlekłej niedoczynności gruczołu.

Objawy choroby Hashimoto

- tylko w początkowej fazie choroby występuje symetryczne powiększenie gruczołu wraz z upływem czasu trwania choroby tarczyca stopniowo zmniejsza się
- ograniczenie aktywności hormonalnej tarczycy
- postępujące niszczenie tkanki tarczycy
- zwłóknienie narządu, z zanikiem pęcherzyków
- zapalenie limfocytarne (obfite nacieki z limfocytów, z rozsianymi ogniskami rozmnażania)
- obecność szkodliwych przeciwciał (głównie przeciwko tyreoglobulinie i peroksydazie tarczycowej)

Przyczyna choroby Hashimoto

Choroba Hashimoto zaliczana jest do grupy zapaleń z czynnikiem autoimmunizacji. Przyczyną choroby Hashimoto jest samoutrwalana reakcja łańcuchowa, w toku, której uwalniane antygeny wywołują powstanie autoprzeciwciał, powodujących uszkodzenie pęcherzyków gruczołu. Zjawisku temu towarzyszy inwazja limfocytów i komórek plazmatycznych oraz narastająca hiperimmunizacja.

Dotychczas wykryte szkodliwe przeciwciała to przeciwciała reagujące z antygenami komórkowymi, zlokalizowanymi w cytoplazmie komórek nabłonka pęcherzykowego (antygen mikrosomalny) i w jądrach tych komórek (antygen jądrowy) oraz przeciwciała wobec koloidu tarczycy, t j. przeciw wymienionej już tyreoglobulinie oraz przeciw drugiemu antygenowi koloidu, zwanym inaczej proteazą tarczycową.

Leczenie choroby Hashimoto

Leczenie wola Hashimoto polega na podawaniu tyreoidyny, kortyzonu lub jego pochodnych obniżających intensywność odczynu między antygenem i przeciwciałem.

Leczenie tyreoidyną jest długotrwałe i bezwzględnie wymagane przy przewlekłej niedoczynności tarczycy.