Trzeciorzędowa nadczynność przytarczyc

Trzeciorzędowa nadczynność przytarczyc (łac. hyperparathyreoidismus tertiarius) to stan chorobowy, który polega na nienormalnie podwyższonym stężeniu parathormonu w surowicy, któremu nie odpowiadają znaczniejsze odchylenia w poziomie wapnia; znajduje się on niemal na granicy dolnej normy.

Odpowiednikiem jest stan chorobowy nazywany autonomią w przebiegu wtórnej nadczynności przytarczyc.
Chorzy z autonomiczną nadczynnością mają wysoką wartość iloczynu Ca X P.

Leczenie trzeciorzędowej nadczynności przytarczyc

Leczenie w przypadkach trzeciorzędowej nadczynności przytarczyc polega na operacyjnym usunięciu powiększonego gruczołu przytarczowego.

Żaneta Malec

Bibliografia:
1. "Choroby wewnętrzne", Andrzej Szczeklik, wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków
2. "Interna Harrisona", Fauci, Braunwald, Isselbacher, Wilson, Martin, Kasper, Hauser, Longo, wyd. Czelej, Lublin
3. "Choroby wewnętrzne", Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa
4. "Interna", Włodzimierz Januszewicz, Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa

Komentarze artykułu

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu. Skomentuj jako pierwszy!