Rozsiane uszkodzenie aksonów

Rozsiane uszkodzenie aksonów jest rozpoznaniem stawianym przez patomorfologów na podstawie obrazu mikroskopowego chorej tkanki. W badaniu obrazowym tomografią komputerową głowy obserwuje się jedynie powiększenie objętości mózgu z niewielkimi ogniskami krwotocznymi występującymi w środkowej części mózgowia.

Zmiany takie pojawiają się z reguły u osób młodych po urazach, kiedy dochodzi do przemieszczenia się tkanki mózgowej na stronę przeciwległą i powstania zmian w półkuli mózgu przeciwnej do zadziałania bodźca. Siła przechodząca przez struktury powoduje rozciąganie i przerwanie niektórych połączeń nerwowych. Stan rozsianego uszkodzenia aksonów objawia się utratą przytomności występującą od chwili zadziałania bodźca urazowego.

Zaburzenia świadomości mogą trwać nawet kilka dni, a funkcje uszkodzonych struktur mózgowia powracają po różnym czasie, nawet po kilku miesiącach. Zdarza się, że pacjenci cierpią na zespół pourazowy, którego objawy mogą pojawiać się nawet przez kilkanaście lat od urazu. W postępowaniu terapeutycznym dąży się do zwężenia naczyń mózgowych i zmniejszenia objętości krwi przez mechanizm zwiększenia prężności tlenu we krwi, w przypadku wzrostu ciśnienia śródczaszkowego podejmuje się działania obniżające jego wartości.

Mariusz Kłos

Bibliografia
  • "Choroby wewnętrzne", Andrzej Szczeklik, wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków
  • "Prof. dr med. Władysław Jakimowicz Neurologia kliniczna w zarysie Podręcznik dla studentów medycyny", pod red. Mieczysława Goldsztajna, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa