Pierwotne nadciśnienie płucne

Pierwotne nadciśnienie płucne (Hypertensio pulmonaris essentialis) to choroba bardzo rzadka, postępująca, będąca skutkiem zwłóknienia błony wewnętrznej oraz przerostu błony środkowej z wtórnymi zmianami miażdżycowymi głównych gałęzi tętnicy płucnej i jej drobnych rozgałęzień. Powoduje to w efekcie znaczny wzrost ciśnienia w krążeniu małym z następową niewydolnością prawej komory serca, prowadzącą ostatecznie do zgonu chorego.

Objawy pierwotnego nadciśnienia płucnego

- szybko postępująca niewydolność prawej komory serca
- duszność
- utrata przytomności w czasie wysiłku
- palce pałeczkowate
- tachykardia
- skłonność do nadmiernej krzepliwości krwi

Przyczyny pierwotnego nadciśnienia płucnego

Przyczyny pierwotnego nadciśnienia płucnego nie są znane. Czynnikiem ryzyka w wystąpieniu choroby jest rodzinna skłonność u kobiet. Obecnie doszukuje się związku choroby z zażywaniem pewnych substancji chemicznych.

Leczenie pierwotnego nadciśnienia płucnego

Leczenie pierwotnego nadciśnienia płucnego jest objawowe. Chorzy umierają średnio w kilka lat od postawienia diagnozy.

Żaneta Malec

Bibliografia:
1. "Choroby wewnętrzne", Andrzej Szczeklik, wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków
2. "Interna Harrisona", Fauci, Braunwald, Isselbacher, Wilson, Martin, Kasper, Hauser, Longo, wyd. Czelej, Lublin
3. "Choroby wewnętrzne", Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa
4. "Interna", Włodzimierz Januszewicz, Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa

Komentarze artykułu

krytyk | 2008-09-30 13:46:14

Taka długa bibliografia a taki marny artykulik

Żaneta M. | 2008-09-30 18:32:53

Faktycznie jest tutaj nieścisłość. W przypadku tego artykułu bibliografią jest pierwsza pozycja. W przypadku większości materiałów (dłuższe teksty) źródeł jest kilka - te co są podane.