Jelito drażliwe

Jelito drażliwe (Colon irritabile)- pod tym mianem rozumiemy czynnościowe schorzenie okrężnicy, długotrwałe, o zmiennym nasileniu. Czasami nazywane też bywa colitis spastica. Tu podciąga się też nieraz tzw. colitis mucosa. Zarówno nadmierne wydzielanie śluzu, jak i nadmierne; stany kurczowe lub wzmożona perystaltyka należą do zmian czynnościowych.

Dominującym komponentem są jednak zaburzenia motoryki. Choroba potrafi być bardzo dokuczliwa dla chorych i może zwłaszcza w formie segmentowej naśladować inne choroby jamy brzusznej. Występuje częściej u kobiet. Obserwuje się ścisły związek z sytuacjami stresowymi, konfliktowymi i z emocjonalnością chorych - efektorem w tych okolicznościach staje się jelito.

Jelito drażliwe objawia się bólami o różnym nasileniu. Dolegliwości nasilają się często w obcym terenie lub odwrotnie - ustępują w podróży. Czasem daje się wymacać obkurczoną i tkliwą okrężnicę. W badaniu radiologicznym uwidocznia się wzmożona haustracja. Pomimo typowej nieraz anamnezy i wyglądu pacjenta rozpoznanie musi być stawiane przede wszystkim drogą wykluczania innych chorób i dlatego może być żmudne i uciążliwe.

W leczeniu jelita drażliwego najważniejsze jest właściwe objaśnienie chorego co do istoty jego dolegliwości i w ten sposób uwolnienie go od lęku i niepewności. Sprzyja temu dokładne przebadanie, konieczny jest jednak pewien wysiłek i talent przekonywania ze strony lekarza, aby ten cel osiągnąć.

Dieta powinna być małoobjętościowa i niskobłonnikowa. Brak owoców i jarzyn w diecie należy wyrównywać obfitym piciem soków owocowych i jarzynowych. Zaleca się obfite picie wody (niekoniecznie mineralnej), unikanie siedzącego trybu życia, sporty ruchowe. Nie należy przyzwyczajać chorych do leków, zwłaszcza do leków czyszczących. W razie silnych bólów doskonałą ulgę przynieść może zastosowanie ciepłych okładów, ewentualnie sięgnąć można do środków rozkurczowych (atropina, Buscopan, No-Spa) lub doraźne opróżnienie jelit lewatywą.

Żaneta Malec

Bibliografia:
1. "Choroby wewnętrzne", Andrzej Szczeklik, wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków
2. "Interna Harrisona", Fauci, Braunwald, Isselbacher, Wilson, Martin, Kasper, Hauser, Longo, wyd. Czelej, Lublin
3. "Choroby wewnętrzne", Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa
4. "Interna", Włodzimierz Januszewicz, Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa

Komentarze artykułu

Marta K. | 2008-11-19 22:05:19

Choruję na to już osiem lat.Stosowałam najróżniejsze diety i głodówki,ale nic mi właściwie nie pomogło.Chociaż ruch i dużo mniejsza ilość pokarmów sprawiły,że czuję się mniej zatruta i nie tak ospała.Najgorsze objawy jednak nie mineły.Przeszkadzają mi normalnie żyć.Może jest jeszcze coś co mogłabym zrobić?

Magda | 2008-12-31 01:39:05

Uspokoić się jest to choroba spowodowana pzrez to co dzieje się w naszej głowie. Jest to choroba spowodowana przez stres, przez to że jesteśmy zestresowani, znerwicowani. Może wizyta u psychologa by pomogła? Wyluzuj i staraj sie cieszyć każdym dniem.

agata | 2009-01-10 14:58:54

Czy pani marta tez ma sluzowaty stolec, mdlosci i poczucie ulgi po kazdym zalatwianiu sie?
ja bylam niedawno na badaniach i moje wyniki krwi i moczu sa w porzadku.
ale jestem ^caly czas nerwowa i wystarczy jeden impuls , a juz mi jest niedobrze i mam parcie.
boje sie kazdego dnia. nic prawie nie jem, tylko suchy chleb.
dobrze mi robi picie tataraku. ale jednak stres bierze gore.

wiki | 2009-01-14 18:45:20

Mam te objawy i lecze sie na to juz jakis czas, leki pomagają mi na ok3-4 godz i potem wraca ale od kiedy jem otremby jest troche lepiej, wystarczą 2 łyżki na kubek jogurtu dziennie :) Czy wy też wyczówacie zgrubienie w lewej pachwinie? Moja lekarka powiedziała ze to zalegające gazy i takie tam.