Gruźlicze zapalenie otrzewnej - TAG

Gruźlicze zapalenie otrzewnej (Peritonitis tuberculosa) jest wynikiem wtórnego umiejscowienia choroby na drodze hematogennej lub przez przejście z pobliskich narządów. Dotyka osoby w różnym wieku a jej przebieg jest przewlekły.

Postacie kliniczne gruźliczego zapalenia otrzewnej

Wyróżnia się następujące postacie gruźliczego zapalenia otrzewnej:
- zapalenie wysiękowe; występuje najczęściej i przebiega z wytworzeniem dużej ilości płynu w jamie otrzewnej. Raczej dobre rokowanie.
- zapalenie wytwórcze (zlepne); prowadzi do powstania zrostów pętli jelita i powstania niedrożności przewodu pokarmowego. Rokowanie niepewne.
- zapalenie serowato-ropne; z możliwymi perforacjami do narządów i gruczołów jamy brzusznej. niepomyślne rokowanie.

Objawy gruźliczego zapalenia otrzewnej

Dominującym objawem gruźliczego zapalenia otrzewnej jest ogólne osłabienie, gorączka, obniżenie masy ciała, bóle brzucha, a niekiedy nudności i zaparcia. Wzdęty brzuch z wyrównanym pępkiem obserwuje się u chorych w przypadku większej ilości płynu w jamie brzusznej. Po prawej stronie brzucha w badaniu przedmiotowym stwierdza się wyczuwalne. nieregularne twory guzowate Zmiany występujące w procesie chorobowym mogą być lekko tkliwe lub całkiem niebolesne.

Decydujące znaczenie w ocenie otrzewnej ma badanie laparoskopowe.

W badaniach laboratoryjnych gruźliczego zapalenia otrzewnej obserwuje się brak leukocytozy, przyspieszony OB, a także charakterystyczny w tej chorobie dodatni odczyn dwuazowy w moczu.

Leczenie gruźliczego zapalenia otrzewnej

Leczenie gruźliczego zapalenia otrzewnej jest długotrwałe i opiera się na terapii antybiotykowej. Istotną rolę odgrywa tu również leczenie klimatyczne.

Po dojściu do zdrowia średnio w ciągu roku następują nawroty choroby. Poważne znaczenie ma stan gruźlicy innych narządów i możliwość wystąpienia komplikacji.