Blok zatokowo - przedsionkowy

Blok zatokowo-przedsionkowy (Dissociatio sinoatriale) to niemiarowość rytmu serca wywołana zablokowaniem przewodzenia między węzłem zatokowym a mięśniem przedsionków.

Przyczyną bloku zatokowo-przedsionkowego może być:
- choroba niedokrwienna serca (zawał przedsionkowy),
- zapalenie mięśnia sercowego (błonica),
- odruch nerwu błędnego,
- zatrucie chinidyną lub naparstnicą,
- podwyższony poziom potasu w surowicy krwi.

Objawy bloku zatokowo-przedsionkowego

Blok zatokowo-przedsionkowy objawia się uczuciem przerwy w pracy serca, chwilowymi zawrotami głowy, bądź powoduje wystąpienie objawów zespołu Morgagniego-Adamsa-Stokesa. Objawy bloku zatokowo-przedsionkowego są podobne do występujących w zahamowaniu zatokowym.

W elektrokardiogramie, w przeciwieństwie do zahamowania zatokowego, przerwa w czynności elektrycznej serca jest wielokrotnością poprzedzających odstępów P-P. W zależności od stopnia bloku występuje mniejsza lub większa bradykardia (zmniejszona częstość akcji serca).

Leczenie bloku zatokowo-przedsionkowego

Leczenie bloku zatokowo-przedsionkowego powinno być przyczynowe. Objawowo podaje się podskórnie atropinę lub doustnie efedryny, co kilka godzin. W ostrym bloku zatokowo-przedsionkowym skuteczna może być kortykoterapia, czyli zastosowanie w celach leczniczych syntetycznych hormonów kory nadnerczy, w tym przypadku leku hydrocortisonum. W przypadku pojawienia się zespołów Morgagniego-Adamsa-Stokesa kortykoterapia stosowana jest kilka razy dziennie. Czasami może zachodzić konieczność czasowej lub trwałej elektrostymulacji serca.