Bakteryjne zapalenie wsierdzia (BZW, Endocarditis bacterialis) może być wywołane przez różnego rodzaju bakterie i grzyby. Zwykle dotyczy osób z nabytą lub wrodzoną wadą serca. Najczęściej rozwinięciu bakteryjnego zapalenia wsierdzia wywołane jest bakteriami paciorkowca i gronkowca, grzybami i pneumokokami. Dodatkowym czynnikiem sprzyjającym są ekstrakcje zębów, tonsillectomia, a także zabiegi przeprowadzane na drogach moczowych np.cewnikowanie pęcherza moczowego, cytotomia.
Bakteryjne zapalenie wsierdzia charakteryzują powstałe na wsierdziu kruche twory brodawkowe z zakrzepów płytkowych, białych i czerwonych krwinek oraz masy bakteryjnej prowadzące do zatorów.
Objawy i diagnoza bakteryjnego zapalenia wsierdzia
Stałym objawem bakteryjnego zapalenia wsierdzia jest utrzymująca się ponad tydzień gorączka, bez wyraźnej przyczyny. Jej występowaniu towarzyszyć może uczucie zmęczenia i duszności. Innym objawem spotykanym u chorych jest powiększenie i zawały śledziony i objawy skórne: szare zabarwienie, wybroczyny w okolicach kończyn dolnych i obojczyków, a także w jamie ustnej. Przy długotrwałym stanie chorobowym pojawia się objaw pałeczkowatych palców.
Bakteryjne zapalenie wsierdzia diagnozuje się w oparciu o wynik badania posiewowego krwi, wskazujące na podwyższoną leukocytozę i OB oraz zmniejszenie poziomu czerwonych krwinek. Badanie moczu potwierdza erytrocyturie i albuminurie.
Powikłania bakteryjnego zapalenia wsierdzia
Najczęstszym powikłaniem bakteryjnego zapalenia wsierdzia jest zator lub zawał śledziony, który prowadzi do jej pęknięcia, stanu zapalnego otrzewnej i nagłego zgonu. Objawem zatoru śledziony jest powiększenie jej rozmiarów i przenikliwy ból w lewym podżebrzu.
Rzadszym powikłaniem bakteryjnego zapalenia wsierdzia jest:
- zawał nerki objawiający się bólem w okolicy lędźwiowej,
- zator mózgu prowadzący do porażania połowiczego
- zawał płuca.
Najczęstsze przyczyny zgonów chorych na bakteryjne zapalenie wsierdzia to: niewydolność krążenia, zatory, pęknięcia nici ścięgnistej zastawki, pękniecie śledziony i mocznica.
Leczenie bakteryjnego zapalenia wsierdzia
Wczesne rozpoznanie bakteryjnego zapalenia wsierdzia i rozpoczęcie leczenia odpowiednio dobranym antybiotykiem rokuje szansę na wyleczenie i uniknięcie powikłań. Dobranie sposobu leczenia uzależnione jest od przyczyny zaburzenia i wyniku posiewu krwi chorego.
Jednak początkowe leczenie poprzedzające wyniki posiewu krwi chorego, obejmuje przyjmowanie przez niego antybiotyków stosowanych w leczeniu zakażenia bakteriami tj. penicylina i streptomycyna. Przypadki chorobowe o wyjątkowo zaostrzonym przebiegu traktuje się terapią skierowaną przeciwko bakteriom gronkowca.